Tonnie

“Leuk om onderdeel van de hele ontwikkeling te zijn geweest”

66644_487377991327603_1713196069_n
“Ik begon tweeënhalfjaar geleden bij Soulce, vooral om Charles te helpen. Het was een lastige fase, waarin Joris en Charles echt alles zelf moesten doen, omdat ze geen mensen op de loonlijst konden zetten. Als meewerkend partner was ik goedkoop en voor mij bracht het afwisseling. Ik deed eigenlijk alles wat met de back office te maken had; van inschrijvingen verwerken en vragen daarover beantwoorden tot facebook en website bijhouden, faciliteiten voor de trainingen verzorgen, het crm-systeem bijhouden, en noem maar op.”

Tonnie Wierikx was de afgelopen jaren de administratieve vliegende kiep van Soulce/CCNL. Ook al was ze niet voor dat werk in de wieg gelegd. “Als kind zei ik altijd: als ik groot ben zijn er twee dingen die ik zeker niet ga doen: schoonmaken en administratie. Ik heb HBO J gestudeerd, jeugdwelzijnswerk en werkte vroeger met moeilijk opvoedbare kinderen in de lagereschoolleeftijd. Sinds onze verhuizing naar Maastricht zo’n twintig jaar geleden had ik eerst mijn handen vol aan de kinderen en het huishouden en later rolde ik in het wereldje van bed & breakfast. Het pure administratieve werk dat ik bij CCNL deed is niet mijn hobby. Ik zou het ook nooit kunnen doen voor iets waar ik niet helemaal achter sta, voor een stofzuigerhandel bijvoorbeeld. Maar dit voelt heel dichtbij. Ik was erbij toen Joris Charles belde omdat hij in Zuid-Afrika iets geweldigs ontdekt had en daarover wilde praten. Ik vind het leuk onderdeel te zijn van de hele ontwikkeling die toen in gang is gezet.”

Waarom sta je er zo achter? “Ik vind dat iedereen op z’n minst Master 1 zou moeten doen; net zoiets als je rijbewijs halen. In mijn opleiding hield ik van de vakken psychologie en filosofie en begreep toen al niet dat die niet in elke opleiding zitten, omdat het essentieel is om je leven en je keuzes te begrijpen en te beïnvloeden. Master 1 en 2 voorzien in dat hiaat; daar zit eigenlijk alles in. Toen ik deze trainingen deed, eigenlijk vooral om zelf te ervaren waar Charles nu eigenlijk de hele dag mee bezig was, vielen alle puzzelstukje op hun plaats. Je gaat de samenhang zien.”

“Het stuk over jezelf vergeven vond ik erg mooi. Het besef dat de beslissingen die je in je leven neemt altijd bepaald worden door de kennis en ervaring die je op dat moment hebt en dat je dus in zekere zin niet anders kunt op dat moment. Zo kun je ook anderen vergeven. En je realiseert je ook dat je niet constant verantwoordelijk bent voor het geluk van iedereen om je heen.”

“De organisatie gaat nu een nieuwe fase in en er zijn nieuwe mensen die dat professioneel gaan oppakken. Misschien dat ik nu en dan nog meewerk aan specifieke CCNL-projecten, maar verder ga ik andere dingen doen. Op de dag dat ik dat besloten had en er ook vervanging was kreeg ik het allerleukste mailtje van al die tijd. Van iemand met wie ik heel veel had gecorrespondeerd in aanloop naar haar deelname. Ze schreef: We hebben elkaar nog nooit gezien, maar ik heb het gevoel alsof ik een vriendin heb. Dat was het mooiste afscheidscadeau dat ik kon krijgen.